DE TRAGEDIE VAN DE SHOALS EILANDEN
Ik heb 't niet gedaan. Ik zweer 't.
Die vrouwen waren altijd goed voor me.
Hij is onschuldig.
Ik ben onschuldig.
John, je kent me. Ik heb niets met die moorden te maken.
Ik maakje af.
Je moet me geloven.
Zag deze man je die moorden plegen? Rustig maar, hier ben je veilig.
Jezus houdt van me. De Duivel zul je bedoelen.
Jezus houdt van me...
De Staat New Hampshire versus Louis Wagner.
Roep uw eerste getuige maar op. Het Hof roept Evan Christianson op.
En wat deed je in Smuttynose?
Toen ik daar aankwam, ging ik meteen naar binnen.
En wat zag je? Ik zag m'n vrouw op de vloer liggen.
Dood of levend?
Je moeder zag er moe uit. Ze redt zich wel.
Ze is niet gewend aan een vijfjarig kind.
We zouden toch een weekendje weg? Alsjeje zorgen blijft maken...
Wat is er?
Niks.
Ik kijk ernaar uit om Rich te zien. Da's lang geleden.
Een weekend met m'n broer. Dat komt niet vaak voor.
Ik fotografeer voor een blad dat een artikel over de moorden publiceert.
M'n zwager kan ons per boot naar de plek van de moorden brengen.
Goed je te zien, Rich.
Onze dochter logeert bij haar oma. Ik hoopte op een soort vakantie.
Jean, dit is Adaline. Dit is m'n favoriete schoonzus.
Ookje enige. Dat is waar.
Rich stelde z'n nieuwe vriendin voor. Ik wist niet dat ie iemand meenam.
Dit is m'n man, Thomas. Adaline, hè?
We kennen elkaar. Van dat auteursdiner, toch?
Hoe gaat 't?
Dat heeft veel te lang geduurd.
En waar moet dit allemaal heen?
We konden niet weten dat we nog 17 uur hadden.
Of twaalf, of drie.
Is dit alles?
Twee vrouwen werden in de keuken gewurgd en afgeslacht met een bijl.
Is 'afgeslacht' geen prachtig woord? Geweldig.
Dit is mooi: Het naakte lichaam van Anethe...
Het naakte lichaam van Anethe werd afgedekt...
alsof de moordenaar niet durfde te kijken, terwijl hij thee dronk.
Stel je voor: thee drinken, terwijl je net twee vrouwen hebt afgeslacht.
Dit moet de keuken zijn, waar ze de lichamen vonden.
Ja, zo'n beetje...
daar...
en hier.
Help.
Hoewel Wagner werd veroordeelt, blijft de zaak mensen fascineren.
Ik werk zelf aan een 'Oswaldéénbijl'theorie.
Adaline hoopte datje zou willen voorlezen vanavond.
Waarje ook mee bezig bent, we zijn geen critici.
Veel dichters kunnen schrijven, maar echte thema's durven ze niet aan.
Ik weet niet zeker of ik die thema's wel ken.
Verlatenheid, verlies...
Castratie... Daar zal ik geen last van hebben.
Chauvinisme. Nogal afgezaagd, niet?
Hoe zit 't met Yeats? En de viering van de menselijke verbeelding?
De tovenaar. Melancholie. Meer is dat niet.
De kamer, draaiend van eenzaamheid, als een ongeluide klok.
Valentin Iremonger.
De groten gebruiken hun woorden zodanig datje niet meerterug kunt.
Dat klopt.
Om van het leven te scheiden...
van betoverende mysteries en zilte lucht...
van trieste zigeunerogen...
en het gewijde, schrijnende vlees van langbenige dansers...
onbezoedeld, maar niet voor lang.
Ze kentje gedichten, Thomas. Dat 'schrijnend vlees' heb ik van Rich.
Het zegt mij niks. Je was dronken.
Dat woord gebruik ik nooit. Typisch iets voorjou.
Meer lezen dan wie ook...
maar doen alsofje liever bier drinkt bij een sportwedstrijd.
Ligt eraan wie er speelt.
Hoe wist Wagner dat de mannen weg waren? Ik denk nog aan de moorden.
Hoe wist Louis Wagner dat de vrouwen alleen waren?
Hij moest nog terug roeien. Vanwaar die thee?
Waarom bedekt hij één vrouw wel en de andere niet?
Bijlmoordenaars zijn niet de slimste mensen.
Misschien had ze haar ogen nog open en keek ze hem verwijtend aan.
Dus was 't een misdrijf uit passie.
Een vreemde zal niet snel een bijl gebruiken.
Stel je eens voor...
hoe dichtje bij je slachtoffer moet staan.
De trilling in je handen als de bijl het bot raakt...
het warme bloed opje gezicht...
terwijl je over haar heen buigt en haar laatste ademtocht hoort.
Als 't gepland was, had hij wel een pistool meegebracht.
Hij was verliefd op één van de vrouwen.
Alleen door moord kon hij haar bezitten. Dat bevalt me wel.
Wagner kwam het huis binnen.
Hij pakte een bijl en zwaaide ermee rond...
God sta ons bij.
Anethe...
Is ze gewond?
Evan... Is ze in orde?
Evan...
Gek, zoals ik er achter kwam.
Onze dochter lag in 't ziekenhuis.
Jean...
We hadden beiden haar infectie niet serieus genoeg genomen.
Ineens kon ze nauwelijks ademen. We vlogen naar 't ziekenhuis.
Ze had longontsteking.
Ze was klein. Ze was zes weken oud.
Er staken allemaal slangetjes uit haar.
Ze vocht voor iedere ademtocht.
Op zo'n moment voel je hoop overgaan in verdriet.
Mooi gezegd.
Ze hadden haar in zo'n incubator gelegd. Het was net een doodskist.
Wat is er?
Niets. En toen...
traceerde 't comité me in 't ziekenhuis. Zo hoorde ik dat ik gewonnen had.
Dat wist ik niet. Sorry.
Nu is alles goed met Billie.
Het telde helemaal niet. Geen idee hoe het voelt om 'n Pulitzerprijs te winnen.
Liefde is het wreedst alsje het denkt kwijt te raken.
Thomas?
Hebje al iets met de wijn gedaan?
De wijn? We gaan zo eten.
Hier is de wijn.
Maak maar open. Jij bent de expert.
Er was een diepe vleeswond, rechts op 't voorhoofd...
het linkeroor was bijna van 't hoofd gescheiden.
Het is een zwaar wapen geweest. Een bijl, waarschijnlijk.
De enigen die wisten dat ze alleen waren...
zijn Emil Ingerbretson, die zou vertellen dat we niet terugkwamen...
en Louis Wagner.
Wanneer kwam u in Amerika aan, mevrouw Hontvedt?
Vijfjaar geleden, met m'n echtgenootJohn. Hij is visser.
Dit zou een land vol mogelijkheden zijn.
Dit is 't niet, John.
Dit kan 't niet zijn.
Ga zitten en rust even uit.
We hebben geen geld om terug te gaan. We redden 't wel.
De beste remedie tegen melancholie is hard werken.
En hoewel het dagenlang waaide en de meeuwen niet stil werden...
putten wij kracht uit de regelmaat van ons werk.
En uit God.
Mijn man en ik raakten gewend aan de eenzaamheid.
Het werk vond ik niet erg. Ik klaagde nooit.
Zo ben ik opgevoed.
De wind verdreef onze gesprekken.
Dus we spraken minder en bij al 't werk viel er weinig te zeggen.
Het is beter om geen lastige vragen te stellen...
of te laten merken datje om iemand anders geeft, wat kwetsend kan zijn.
Het is verstandiger om stil te zijn en de band in ere te houden.
Ik kon 't eiland niet verlaten...
en ik moest m'n tranen bedwingen bij het idee dat dat altijd zo zou blijven.
Wil je wat te drinken voor me halen?
Natuurlijk.
Adaline... Verdomme. Snel.
Wil je even helpen?
Er waaide iets deze kant op. Dankje.
En nog een.
Wat gebeurt er?
Niks.
Mooi gedaan.
Dat red je nooit.
Fotografie heeft ook wel iets poëtisch. Je lijst de wereld in.
Dat verklaart de aantrekkingskracht tussen jullie.
Vind jij dat ook, Thomas?
Klinkt logisch.
Het is dierlijke aantrekkingskracht. We besnuffelen elkaar.
Te vergezocht.
Ik vroeg me af wat mensen op de lange duur bindt.
Hoe hebben jullie elkaar ontmoet? Thomas stelde ons aan elkaar voor.
Hij wilde me vast kwijt, omdat ik hem het hemd van 't lijf vroeg.
Ik vroeg direct hoe hij aan z'n litteken kwam.
Ik had z'n foto op de Magdalena Gedichten gezien.
Volgens mij was het makkelijk te verbloemen geweest.
Maar dat deed ie niet.
Wat zei hij erover?
Dat ik als kind een ongeluk had gehad. En dat de chauffeur dronken was.
Ik dacht dat we dat wellicht gemeen hadden.
Omdat ik ooit met m'n arm door een raam gevallen ben.
We hebben meer wijn nodig. Best.
Ik ben zo terug.
Ik pak wel een doekje.
Anethe...
Alsjeblieft...
Thomas?
Volgens mij heeft hij 't niet gedaan.
Wat?
Wagner was onschuldig.
Die vrouw heeft ze vermoord.
Ik moet nog wat slapen. Ik doe hier geen oog dicht.
Maren...
John, wat is dat?
Voorjou. Als gezelschap.
Vind je 'm leuk? Ja, heel leuk.
Dankje wel.
Ik noem 'm Ringe.
Er is een brief voorje.
Echt?
Ik dacht dat Evan nooit zou schrijven.
Het is van m'n zuster, Karen.
Onze vader is dood.
Ze komt naar Amerika.
We hebben geen ruimte en geen geld.
't Komt wel goed. Ik heb wat geld gespaard voor de nieuwe boot.
Ben je zeeziek? Een beetje.
Welkom.
Voorzichtig daarmee.
Ik ben zeeziek. Ik heb thee en brood nodig.
Hoe is 't met onze broer?
Best.
Meer niet?
Heeft ieje niet geschreven?
Eén brief maar. Eén maar? In al die tijd?
Dat verbaast me. Ik dacht dat onze broerje zo lief vond.
Hij heeft 't vast druk. Hij had wel tijd om mij te troosten.
Hij nam me mee op vakantie. En naar het theater. En uit eten.
En we sliepen in een hotel.
Het gaat goed. Hij heeft geld opzij gezet.
Hij ontmoet vast gauw een leuke vrouw.
Misschien komt hij wel naar Amerika.
Onzin. Een welgesteld man hoeft niet naar een ander land te vluchten.
Het gaat dus goed met hem.
Is hij gelukkig?
Reken maar. Gelukkiger dan ooit.
We vonden huishoudelijk werk voor Karen, in 't plaatselijke hotel.
Ik hoopte dat 't werk haar voldoende zou bezighouden.
Goed geslapen?
Ik ben zeker de laatste die opstaat.
Zullen we Billie bellen? Dat heb ik net gedaan.
Kon je dat niet even zeggen? Ze had nu toch geen tijd.
Was alles goed? Ze mist ons.
Zei ze dat?
Ik voelde 't. Maar we gaan morgen toch al weerterug.
We zijn er niet, dus laat even een bericht achter.
Hallo, John.
Ik heb een maat uit Portsmouth als kostganger meegenomen.
Hij heeft soms last van reuma, maar hij werkt hard.
Maar het is hier al zo vol.
Kom binnen, Louis.
Louis Wagner, mevrouw.
Uit Duitsland?
Ik hoop niet dat ik u tot last ben.
Welnee. Eén kan er nog wel bij.
Ik zal jeje kamer laten zien.
Sorry dat ik zo stijf ben.
Ik ben bang datje me binnenkort moet verzorgen. Vind je dat erg?
Ik vind werken niet erg.
Mag ikje handen zien?
Sterk. Soms helpt 't als iemand m'n gewrichten masseert.
Wil je dat doen?
Als m'n man 't goedvindt.
Als hij 't niet weet, hoeft hij niks goed te vinden.
Ze wachten opje op de boot.
Ik voel 't weer opkomen.
Wil je me in bed helpen?
Alsjeblieft?
Dankje wel.
Laat me maar zakken, Thomas.
Geachte heer Plaisted.
Ik ben op 15 april in Portsmouth en zou u die middag graag spreken.
Gelieve per ommegaande te reageren. Mevrouw John Hontvedt.
Hebje 't niet warm? Wil je niet zwemmen?
Bekijk dit eens. Wat denkje? Wat is dat?
Een brief van Maren aan de openbare aanklager.
Nou? Niks bijzonders.
Bekijk de datum eens. 7 april, 1875.
Dat is tweejaar na het proces.
Waarom wilde Maren hem nog spreken? Ik geef't op.
Louis Wagner werd drie weken na deze brief opgehangen.
Misschien wilde ze bekennen en zo z'n executie voorkomen.
Ik dacht datje foto's kwam nemen, niet de hele zaak heropenen.
Ben jij niet nieuwsgierig?
Ik wil naar de rechtbank in Portsmouth. Misschien zijn er dossiers te vinden.
De wijn raakt op.
Thomas doet erg z'n best.
Alles goed?
Beter dan ooit.
die dag zullen ze als de zee tegen hen huilen
wie naar het landt kijkt, ziet duisternis en verdriet
als het licht wordt verduisterd in de hemelen
Maren.
Je bent een goede kokkin. Welnee.
Het is inderdaad vreselijk. Ik krijg 't nauwelijks weg.
Je voeltje weer beter.
Een wonderbaarlijk herstel. Je bent een heilige.
Ben je eenzaam hier?
Natuurlijk niet. Ik heb m'n hond toch.
Je hond, ja. Is dat genoeg?
En m'n man ook nog.
Eerst de hond, dan de man. Dat zie ik wel vaker.
Zulke opmerkingen moetje voorjezelf houden.
Ik ben ook eenzaam. Daarom vraag ik 't.
Je bent tejong getrouwd en verdient beter dan John.
Ik heb cake gebakken.
Wil je wat? Cake? Nee, dat niet.
Jij bent 't enige zoete waar ik trek in heb...
mag ik misschien even proeven?
Wees nou niet beledigd. Ik plaag je alleen maar.
Dat ben je niet gewend, hè?
Je moest maar gaan.
Zoalsje wilt.
Ik zou alles doen om je te krijgen.
Stopte de beklaagde met z'n avances?
Nee.
De motieven van vrouwen zijn altijd complexer.
Jean heeft dus gelijk over die vrouw?
De vrouw heeft 't altijd gedaan. Een vrouw met een bijl?
Lizzie Borden? Vrijgesproken.
Dejury kon het zich niet voorstellen.
Maren hakte dagelijks hout. Waarom vermoordde zij ze?
Vrouwen vermoorden meestal hun man. Logisch.
Maar haar zus en schoonzus?
Misschien hadden ze toch de goede. Dat is toch niet leuk?
Bent u niet die schrijver?
William S. Burroughs. Aangenaam.
Ik heb Magdalena Gedichten gelezen. Wat vond je ervan?
Heel goed. Thomas Janes, niet?
Waar werkt u nu aan? Een infomercial . Dat is geheim.
Dat is m'n broer, Rich. De knapste.
Mag ik mee naar 't gerechtsgebouw? Niet nodig.
Ik wil 't graag.
Goed dan.
Die meneer Wagner is best knap. Hij lijkt me nogal te mogen.
Lach je daarom zo? Hemeltje, nee.
Meer omdat ik m'n werk graag doe. Bedden opmaken en wassen?
Doe niet zo naar. Misschien lach ik omdat ik een geheimpje weet.
Een geheim? Geduld, Maren. Je merkt 't wel.
Karen, alsjeblieft.
Vertel 't nou. Ik wil 't dolgraag weten.
't Is niks. Ik kreeg een brief van onze broer.
Evan?
Hebje de brief meegebracht? Ik heb hem op m'n kamer laten liggen.
Wat schreef hij? Dat hij naar Amerika komt.
In oktober.
Echt?
Komt Evan hierheen? Hij wil bij jou en John wonen.
Evan.
Hallo, Amerika. Wat een gelukkige dag.
Dit moeten we vieren.
Maren, dit is Anethe. M'n prachtige vrouw.
Een toost op de nieuwelingen.
M'n beeldschone zus, Maren.
Dit is Louis. Louis Wagner.
Anethe, wil je met me dansen?
Gaje dansen?
Speel maar.
Kom, knappe zus van me. Zullen we dansen?
Bravo, John.
Vertelt u verder, als u daartoe in staat bent.
Toen ik de deur open deed, zag ik hem met beide handen een stoel pakken.
Ik sloot de deur en snelde terug naar m'n zuster.
Ik zei dat we door 't raam konden vluchten.
Maar ze was te moe en ze bleef op de grond liggen.
En die man bleef maar op de deur bonzen.
Anethe moest zich verbergen en ze sprong uit 't raam.
Ik zei dat ze hulp moest halen, maar dat kon ze niet.
De angst verstikte haar stem.
Ik stond bij de deur en probeerde die man buiten te houden.
Toen hield 't gebons op.
Ik hoorde Anethe tegen Louis praten.
Ik ging naar 't raam, keek naar buiten en zag die man.
Hij sloeg haar één keer met een bijl, waarna ze viel.
Hij sloeg haar nog een keer en kwam terug.
Ik zei tegen Karen dat ze moest wegrennen, maar ze was te moe.
Toen sprong ik uit het raam, rende naar het kippenhok en zag de hond.
Ik wilde wegroeien, maar er was geen boot.
Daarom rende ik naar de rotsen om me te verbergen voor die man.
Is die man vandaag hier aanwezig?
Als 't de wet behaagt...
zal ik naar eer en geweten en bij m'n volle verstand...
de waarheid vertellen over de gebeurtenis die me steeds achtervolgt.
Deze verklaring leg ik niet ter verdediging van mezelf af...
want hoe kunnen zij die nog ten volle van Gods zegeningen proeven...
zich verdedigen tegen hen die zo onvoorstelbaar wreed zijn gedood?
Dit kan ik niet.
Wat is er?
Geen idee. Ik kan 't hier niet.
Het ligt aan mij.
Hou me alsjeblieft vast.
Er staat iets te gebeuren.
Ik geloof dat God mij alle ontberingen liet doorstaan...
zodat ik ooit met m'n broer herenigd kon worden.
Ik bezwoer zo stil mogelijk te zijn...
en de storm die in mij woedde te proberen te bedwingen.
Alsje opschiet, kun je John nog inhalen voor ze naar Portsmouth gaan.
Ik heb hier alles wat ik nodig heb.
M'n vrouw is hier. Meer heb ik niet nodig.
En m'n zuster is hier ook.
Ik hoef niet naar de stad.
Ik ben ertevreden mee om m'n visnetten uit te gooien...
en m'n geluk toe tejuichen.
Zijn jij en Anethe al gewend hier? Zieje niet hoe gelukkig ze is?
Ze is heel aardig.
En ook leuk om te zien.
Maar van het huishouden weet ze niks. Ze kan veel van jou leren.
Je hebt goed leren koken. Ik word nog dik.
Met een beetje geluk word je zelf ook binnenkort dik.
Is dat zo?
Ooit zul je ons met goed nieuws verblijden.
Wat is er?
Ik kan geen kinderen krijgen.
Weetje dat zeker? Ben je bij een dokter geweest?
Ik heb geen dokter nodig.
Driejaar is bewijs genoeg.
Ik ben er, eerlijk gezegd, niet verbaasd over.
Ik vermoedde 't altijd al.
Zeker sinds...
Weetje het nog?
Je weet 't toch nog wel?
Natuurlijk weet ik 't nog.
Ik dacht dat toen ik vrouw werd...
Hier horen we niet overte praten. Dat zijn privézaken.
Ik wildeje niet overstuur maken.
Isje huwelijk gelukkig? We hebben het volgehouden.
Wat kinderen betreft. Of m'n man regelmatig z'n zaad stort?
In Godsnaam, gedraag je.
Evan, het spijt me. Vergeef me.
Soms denk ik dat ik gek word.
Goedemorgen, Maren.
Ik ga de netten uitgooien.
Sorry dat ik zo laat ben.
Mag ik wat van de kaas en worst van gisteren als ontbijt?
Arme Maren.
Ik heb de bezem laten slingeren.
Ik pak de zwabber wel.
Ik hebje vloer verpest, hè?
Ik ben soms zo nutteloos. Kun je me vergeven?
Ik zal nooit zo'n echtgenote alsjij worden.
Evan geeft zo hoog van je op.
Ik zal 't opruimen. Laat meje helpen.
Dat hoeft niet. Ik kan toch wel iets doen?
Onze kostganger vroeg ofje kwam voorlezen.
Wil je dat ik Louis Wagner ga voorlezen?
Op z'n kamer?
Hij kan niet lopen. Je zult hem dus op z'n kamer moeten voorlezen.
Het boek ligt bij de voordeur.
Ik kom je voorlezen.
Dankje wel.
Anethe?
Louis...
hij...
Anethe.
Arme stakker.
Anethe?
Stil. Je hoeft het me niet te vertellen.
Ik zeg John dat hij voorraden stal. Morgen is hij van het eiland af.
Alsje 't ooit aan Evan vertelt, zal hij Louis vermoorden.
Hij zou worden opgehangen. Begrijpje dat?
Jij zorgt zo goed voor me.
Je moet rusten.
Ben ik niet gastvrij genoeg? Moetje van mij stelen?
Ik heb nooit één cent van je gepakt. Liegt m'n vrouw soms?
Ik weet niet waarom ze dat zegt. Verdwijn uit m'n ogen. Weg jij.
Nu zul je eerlijk de kost moeten verdienen.
al worden ze krankzinnig, toch zullen ze bij hun verstand zijn
al worden ze verzwolgen door de zee, zij zullen weer verrijzen
al zijn de geliefden verdwenen
de liefde is dat niet.
en de dood zal niet heersen.
Dylan Thomas.
We ontmoetten elkaar in een bar, waar hij toevallig een voordracht gaf.
Die dag had ik m'n eerste opdracht: Een opgevist lijk fotograferen.
Echt een dag om mij te ontmoeten.
Het sprak Thomas aan dat ik nooit van hem had gehoord.
Ze zien erfantastisch uit.
Kendeje hem echt niet? Ik was meer visueel ingesteld.
Ik las geen poëzie.
Ik vertelde honderduit, zonder hem iets te vragen.
Over mijn foto van een man die z'n zoontje van het ijs trok.
Je ziet de man op 't ijs liggen, terwijl hij dejongen vastgrijpt...
en ze hebben allebei hun ogen dicht.
En toen zei Thomas iets opmerkelijks. Weetje nog?
Toe nou.
Ik zei dat ik 't niet meer weet.
Hij zei dat ons werk op elkaar lijkt. We zetten allebei de tijd stil.
Dat heb ik nooit gezegd. Dat is exact watje zei.
Dat is pretentieus gelul. Nee, het is prachtig.
Als ik dat heb gezegd, probeerde ik je gewoon het bed in te krijgen.
Wanneer heb ik een foute beslissing genomen?
Misschien had ik 't met een gedachte kunnen doen.
Het was goed om dit voorJean te doen. Ze moest er even tussenuit.
Ik had beterthuis kunnen blijven.
Is het serieus met haar?
Ik word nooit serieus. Dat laat ik aan onze romanticus over.
Ben ik romantisch? Dat moet dat wel, zoalsjij schrijft.
Wat de gevolgen ook zijn.
Jean heeft altijd geweten waar ze aan begon.
Ze wist dat beter dan wie ook.
Talent compenseert wreedheid.
Wistje dat niet?
Talent niet. Genialiteit, misschien.
Jij hebt talent, maar de wereld is vol met getalenteerde klootzakken.
Van zo'n zonsondergang kan iedereen iets maken?
Ik heb niet eens een pen bij me.
Ik heb altijd z'n werk gelezen. Na de prijs deed iedereen dat toch?
Niet met zo veel gevoel.
Je houdt me voor de gek, hè? Nee, ik meen het.
Hij praat graag metjou over z'n werk.
Hij schrijft niet veel, maar zal nooit toegeven dat hij 'n writersblock heeft.
Dat vroeg ik me al af.
Je weet dat hij een meisje gedood heeft?
Heeft Thomas een meisje gedood?
Dat begrijp ik niet.
Ik snap het niet.
Met het autoongeluk. Z'n litteken...
Thomas reed.
Er zat een meisje bij hem in, hij raakte van de weg af...
kwam in een greppel en sloeg over de kop. Zij stierf.
Ze waren zeventien.
Had hij gedronken?
Ja.
Dus de gedichten gaan over haar? De Magdalena Gedichten?
Een beschouwing...
van een zeventienjarig meisje tijdens de laatste seconden van haar leven.
Om van het leven te scheiden...
van betoverende mysteries en zilte lucht...
van diepe zigeunerogen...
en het gewijde, schrijnende vlees van dansers.
Een kruis...
Een kruis was m'n schild op het altaar van haar hals.
Haar naam was niet Magdalena, maar Linda.
Linda.
En hij hield van haar.
Heel veel. Hij is er nooit echt overheen gekomen.
Alle gedichten gaan over 't ongeluk, zelfs als 't niet zo lijkt.
Maar hij trouwde metjou. Linda was dood...
en ik had geen flauw idee wie Thomas was.
Waarom vertel je me dit?
Wil je 't niet weten?
Wat doen jullie?
Niks bijzonders.
Heb ik al die troep gemaakt?
Laat de borden maar staan.
Ik ruim ze zo direct op.
Wat?
Je rilt.
Hier hebje m'n jas.
Vergeet m'n boodschappenlijstje niet. Kalm maar.
We doen wat klusjes en gaan pas na het eten.
Waarom denkje datje deze wind aankunt?
Je moet Karen naar Appledore brengen. Ze slaapt slecht in de keuken.
Fijn...
zulk gezelschap.
Zitje nu al klaar? Jullie gaan pas over een paar uur.
Alsjeblieft, geen ruzie maken.
Niet op een dag als deze. Wat voor dag?
Jullie moeten geheimhouding zweren. Ik heb 't m'n man nog niet eens verteld.
Gefeliciteerd, lieverd.
Het mag toch al wel? Weetje 't zeker?
Ik ben twee maanden overtijd. Januari en februari.
Misschien is het de kou.
Door de koude zoeken we warmte bij elkaar.
Ik ben heel blij voorje.
Zieje wel. De wind is te sterk. Ze gaan direct door naar Portsmouth.
Wat moet ik nou met deze kleren? Een goede vraag.
Ze komen vanavond niet terug. Dit soort wind gaat 's avonds liggen.
Het zal niet genoeg waaien.
Ik wil vannacht niet alleen zijn. Je bent niet alleen.
Karen en ik zijn er ook.
Nu komt het allermoeilijkste.
Ik moet terugdenken aan de gebeurtenissen op 5 maart 1873.
Het is niet dat ik me de details niet meer herinner...
Want dat doe ik maar al te levendig.
De kleuren zijn oogverblindend.
De geluiden scherp...
als in een droom die telkens terugkomt en waarje niks tegen kunt doen.
Wij hebben nu ook minderte doen. Ik heb trek.
Had je eten dan opgegeten. De keuken is net schoon.
Maren, mag ik vannacht bij jou slapen? Ik heb 't koud en ben bang.
Stel je niet aan. Het is 't veilig en warm in je kamer.
Ik weet dat het kinderachtig is, maar alsjeblieft...
Kom. Laat het vuur maar gewoon uitgaan.
Maren...
je zorgt zo goed voor ons.
Als een moederkloek.
Je gezicht voelt zo warm.
Hebje hoofdpijn?
Anethe...
Voelt dat beter?
Misje John niet?
De intimiteiten?
Soms is het moeilijk in de keuken te zitten tot het bedtijd is.
Doen jullie het iedere nacht?
Ja.
Wij ook.
Draai je om.
Doeje nachthemd uit.
M'n nachthemd? Ik wil je masseren.
Anethe...
Voelt dat goed?
Ja.
Ik hou van je, Maren.
Heb ikje pijn gedaan?
Nee.
Ik hou ook van jou, Anethe.
Ik heb gemerkt...
dat Gods bedoelingen niet altijd te begrijpen zijn.
Waarom in één nacht plezier, dood, razernij en tederheid samenvallen.
Zodanig vermengd...
dat men 't één nauwelijks van 't ander kan onderscheiden.
Terwijl men alleen zo het verstand bewaren kan.
Sorry, ik wilde niet...
Hebje dat hele stuk gezwommen? De rubberboot is gestolen.
Je zult het wel koud hebben.
Je huilt. Nee, nietwaar.
Wat doeje hier?
Ik moest nog wat foto's maken. In het donker?
De moorden zijn in 't donker gepleegd. Wat is dit?
Maren Hontvedts verklaring aan de aanklager.
Het lijkt op het origineel. Ik heb 't even geleend.
Dat is niks voorjou.
Hoe ben ik dan wel, Rich?
Ga terug naar bed.
Is alles in orde? Waar wasje?
Foto's maken. Maartoen ging 't regenen.
De andere boten zijn weggegaan. Ik weet niet wat er is.
Waar is Adaline?
Die slaapt nog.
Pak dit touw.
Hoe hebjij geslapen?
Wat is er aan de hand? Wat is er metjou?
Ik voel me vreselijk.
Categorie 4condities met zware regen, vloedgolven en zware windstoten.
Er komt een stormfront op ons af.
Alles goed?
De wind kan ons zo op de rotsen doen lopen.
We gaan dus op de motor, net als de andere boten.
Op zee zijn we beter af dan hier.
Thomas, ga aan dek en zet het zeil heel vast aan de hoofdmast.
Jean? Jij en Adaline zetten alles in de kajuit vast.
Verrekijkers, lades. Alles dat kan schuiven.
Daar is extra touw. Stop alles wat droog moet blijven in een plastic zak.
Waarschuw me als deze pomp ermee ophoudt, oké?
Hier, trek aan.
Ik ga naar boven.
Gaat dat lukken hier?
Ik heb nog nooit een storm meegemaakt. We redden het wel.
Heeft Rich je vannacht geholpen? Je was een tijdje weg.
Ik moest nog wat foto's maken. Hij kwam kijken of alles goed was.
Ik wildeje ontmoeten, Jean.
Daarom ben ik hier. Thomas heeft veel overje verteld.
Goddank.
Ik dacht dat een man je perversie kon genezen, maar het is erger geworden.
Je begrijpt het niet. Ik had het koud. Dus doejeje nachthemd uit?
Alsjeblieft... Denkje dat ik gek ben?
Wat is er? Arme stakker.
Ik wildeje dit besparen, maar nu heeft zejou ook in 't verderf gestort...
Ze sliep metjouw echtgenoot.
Haar broer. Ze moest naar Amerika om aan haar zonden te ontsnappen.
Dit is niet waar, hè?
Ik hield net zo van hem alsjij. Het was een ziekte, geen liefde.
Alsje man dit hoort...
Ik ben niet bang voorje.
Rich, help.
Er staat water op de vloer.
Wat is er? De stroom is uitgevallen.
Ik zeg 't tegen Rich. Je gezicht.
Het is ruw buiten. Ik wil metje praten.
Waar is Adaline? Die is zeeziek.
Er staat water in de kajuit.
In de kajuit. Controleer de pomp.
Opzij.
De motor is stuk. Jean, kun jij 't roer overnemen?
Kom, dan zeg ik watje moet doen.
Thomas? Alsje maar opschiet.
Alsjeblieft, neem 't roer over. Thomas, ik hou van je.
Neem het roer. Toe dan.
Houd de golven achterje zoals nu het geval is.
Laat de golven niet aan de zijkant komen.
Je kunt dit best. Pak het roer.
Zet deze maar op.
Houd stevig vast. Steviger kan niet. Hoe erg is 't?
Als we water maken, zijn we de klos. Begrijpje?
Adaline.
Je moet een zwemvest aan.
Adaline.
Anethe?
Alsjeblieft. Ik heb nooit gewild datje 't wist.
Alsjeblieft.
Het spijt me zo.
Maren...
dit is John Hontvedt.
Enkel iemand die iets soortgelijks heeft meegemaakt...
weet hoe hij zal reageren als razernij het overneemt.
De smart zo snel en doordringend, een aanval van alle zintuigen...
zoals een snelle beet in de hand.
Jean. Ga weg daar.
Adaline. Ga weg van de boeg.
Geef meje hand.
Daar is ie.
En is die man vandaag hier?
Stilte.
Stilte in de rechtzaal.
Hang hem op.
Louis Wagner, u bent schuldig bevonden aan moord met voorbedachten rade.
U wordt naar de staatsgevangenis in Thomaston gebracht...
om daar opgehangen te worden tot de dood er op volgt.
Het was mijn idee. M'n zwager heeft een boot.
Hij kon ons naar Smuttynose brengen waar de moorden zijn gepleegd.
We lieten onze dochter bij haar oma. Het moest een soort vakantie worden.
Dat is een bekend misverstand: datje zaken met plezier kunt verenigen.
De aanklager kan u ontvangen. Mrs Hontved? Dat is lang geleden.
Ik kom een verklaring afleggen.
De Heer is m'n herder, ik zal niet begeren.
Hij laat me rusten op grazige weiden.
Hij leidt mij naar stille wateren. Hij herstelt m'n geest.
Hij leidt mij naar gerechtigheid ter wille van Zijn naam.
Zelfs in de vallei van de dood...
ik voel ik geen angst, omdat U hier bent.
U zult mij vertroosting geven.
God is goed. Hij laat geen onschuldig man lijden.
Louis Wagner is onschuldig.
God vergeve me dat ik u hem liet ophangen.
Vrouwen zijn van nature labiel.
Niet altijd geloofwaardig. Dat is waar.
We moeten de beslissing van dejury respecteren. Duidelijk?
Er zijn momenten, datje voelt dat er iets gaat gebeuren.
Tegelijkertijd besefje dat 't al gebeurd is.
Men zegt dat alsje sterf, jeje leven in één ogenblik voorbij ziet komen.
van de geboorte tot volledige kennis.
Al worden ze verzwolgen door de zee, zij zullen weer verrijzen.
Al zijn de geliefden verdwenen...
de liefde is dat niet.
Alsje in een diep dal zit, herstelt God je vertrouwen en schenkt hij verlossing.
Vlak voor zonsopgang, in die grot...
bad ik voor het eerst, sinds Evan me zo streng toesprak.
Gebeden vol tranen, vergoten tijdens m'n zwartste momenten van ongeluk.
Ik bad voor Karen en Anethe...
en voor Evan die over een paar uur over het pad zou komen lopen...
benieuwd waarom z'n bruid hem niet begroette.
En nogmaals voor Evan, die van de boerderij vandaan zou wankelen...
om nooit terug te keren.
En ik bad ook voor mezelf...
omdat ik Gods bedoelingen niet begrepen had.
In 1873 werden op de Shoal Eilanden, voor de kust van New Hampshire...
twee Noorse immigrantes vermoord. Een derde vrouw overleefde het drama.
De moord op Anethe en Karen Christenson leek opgelost...
maar bleef ruim een eeuw onderwerp van discussie.